Meesteres Lila was in het winkelcentrum, een van haar lievelingsplekken, toen ze Lucas zag. Hij zat rustig in de foodcourt te lunchen, toen hun blikken elkaar kruisten. Meteen was hij volledig in haar ban. Het kwam niet alleen doordat Lila mooi was, al was dat zeker waar. Er was iets met die grote, hertenachtige ogen in haar schattige, onschuldige gezichtje dat hem helemaal naar binnen zoog. Hij legde zijn broodje gedachteloos neer, honger was opeens verdwenen. Ze glimlachte, en het was de zoetste glimlach die hij ooit had gezien, al zat er een ondeugend duivels trekje in. Ze gooide haar donkere haar over haar schouder en knikte subtiel naar de deuren die naar de binnenplaats leidden. Het was fris buiten en het leek op regen, dus het pleintje was leeg. Alleen hij en zij zouden daar zijn.

Lucas voelde zijn hart bonzen, opwinding maakte zijn handen klam. Hij stond op en haastte zich naar de deur om die voor haar open te houden, zijn lunch volledig vergeten. Toen ze dichterbij kwam, besefte hij pas echt hoe klein ze was. Ze kon niet langer zijn dan een meter vijftig, met een popperig, delicaat lijfje. Ze droeg een oversized shirt dat net onder haar ribben stopte, waardoor een strookje gebruinde buik zichtbaar was en zijn pik meteen begon te trekken. Haar strakke, stretchy shorts accentueerden haar stevige billen en dijen, haar strakke, perfecte lichaam dreef hem tot waanzin. Zijn blik gleed verder omlaag naar de witte kniekousen en chunky witte sneakers. Haar voetjes waren zo klein. Lucas was nooit een voetfreak geweest, maar hij moest toegeven dat haar voetjes schattig waren.

Lila volgde zijn blik met een wetend smirkje en wiebelde speels met haar voeten, wat een kreun aan hem ontlokte. Haar glimlach werd breder. Ze stapte weg van de glazen deur, uit zicht van de rest van het winkelend publiek, en Lucas volgde haar als een brave pup, bijna kwijlend. Ze ging op een bankje zitten, Lucas stond tegenover haar, en langzaam schopte ze één schoen uit. Ze wiebelde weer met haar voet, en Lucas hapte hoorbaar naar adem. De volgende schoen volgde, tot ze alleen nog in haar kousen zat.

Lucas kon niet geloven hoe klein haar voetjes waren. De sokken maakten hem gek, ze sloten perfect om haar wreef en hintten naar haar teentjes zonder ze te tonen. Zijn pik klopte pijnlijk, allemaal voor een paar voetjes! Hij voelde zich gehypnotiseerd. Maar voordat hij het verder kon analyseren, begon Lila één sok langzaam af te rollen. Hij kon een kreun amper onderdrukken.

Eerst zag hij haar gladde hiel, toen de rest van haar voetje, en eindelijk die piepkleine teentjes met knalroze nagellak. Hij voelde zich duizelig van verlangen en zakte op zijn knieën om op ooghoogte met haar prachtige voetje te zijn. Ze toonde hem de perfect gladde zool en hij was verloren, volledig betoverd, nog voordat ze de tweede sok uittrok. Met beide voetjes bloot wreef ze ze speels tegen elkaar, wat Lucas echt deed kreunen. Het kon hem niet schelen of iemand het hoorde. Niets deed er meer toe behalve Lila’s voetjes.

“Vind je het mooi wat je ziet, hè?” Haar stem paste perfect bij haar lijfje, schattig op een brutale, zelfverzekerde manier. Ze deed geen moeite om te verbergen hoe geamuseerd ze was om hem op zijn knieën te zien aanbidden.

“Ja,” hijgde hij.

“Wil je ze aanraken?” Natuurlijk wilde hij dat. Hij had nog nooit iets zo graag gewild. “Nog niet!” snauwde ze toen hij zijn hand durfde uit te steken. “Denk je echt dat ik je al zou laten aanraken? Je hebt het nog niet verdiend, of wel?”

Hij schudde dom zijn hoofd, popelend om te smeken, smachtend om te weten wat hij moest doen om waardig te zijn die zachte zolen aan te raken.

“Geef me je telefoon,” commandeerde ze. Ze pakte hem aan zonder zelfs maar een vinger aan hem te laten komen. Ze frunnikte even, toen aan haar eigen telefoon, en weer aan de zijne voordat ze hem teruggaf. “Ik heb je toegevoegd aan mijn verlanglijstje. Koop drie paar schoenen voor me,” beval ze met een knip van haar vingers. Hij sprong op, verdwaasd. “Normaal zou je ze gewoon naar mijn huis kunnen sturen, maar nu we hier zijn, kun je ze net zo goed meteen halen.” Ze knipte weer. “Schiet op.”

Hij rende weg, checkte zijn telefoon terwijl hij naar drie verschillende winkels snelde en niet drie, maar vijf paar schoenen kocht, puur om zijn toewijding te bewijzen. Hij vond haar terug waar hij haar had achtergelaten, terwijl ze nog meer schoenen, sokken en accessoires aan haar lijst toevoegde. Ze nam de overvolle tassen met schoenendozen stralend aan, inspecteerde elk paar met plezier, piepte en klapte in haar handen, maar negeerde de man die voor haar stond volledig. Het was een tikje vernederend, na al dat geld dat hij net had uitgegeven, maar hij vond het stiekem heerlijk.

Lila knikte tevreden, keek hem weer aan. “Je mag knielen.”

“Ja, prinses,” zei hij, en zakte op zijn knieën.

“Je mag ze masseren,” gaf ze toe, en stak haar voetjes naar hem uit. “Maak het lekker.”

“Alles voor jou,” zei hij, en liet een zielig geluidje ontsnappen toen hij eindelijk haar voetjes in zijn handen nam. Ze waren zo klein dat hij zijn vingers er makkelijk omheen kon vouwen. Ze voelden precies zo zacht als ze eruitzagen, de wreven zo fluweelzacht dat hij zijn gezicht ertegen wilde wrijven. In plaats daarvan drukte hij zijn duimen in de ballen van haar voetjes, in haar wreef, cirkels makend.

“Genoeg,” zei ze veel te snel. “Nu ga je nog meer voor me kopen, toch?”

“Ja,” stemde hij in. Ergens diep vanbinnen wist hij dat dit niet klopte. Hij had niet genoeg geld om zomaar aan dit mooie meisje uit te geven. En hij hield niet eens van voeten! Maar hij had al een pakket merk sokken besteld voordat ze uit zicht verdween, beladen met tassen terug het winkelcentrum in.

Lucas dacht dat het gevoel wel zou wegebben, maar dat gebeurde niet. Hij hield contact met Lila, gaf veel vaker geld uit dan dat hij haar zag, laat staan haar voetjes. En tot zijn afgrijzen besefte hij dat het niet alleen haar voetjes waren die hem nu boeiden. Sandalen maakten hem gek, maar die verborgen, gesokte voetjes waren bijna net zo erg. Hij was veranderd, gecorrumpeerd, en hij begreep niet eens hoe. Het enige wat hij wist, was dat hij volledig in de ban was van Lila, van haar voetjes, en dat het zijn hele leven had overgenomen.