Ik heb nooit geloofd in tarot, sterrenbeelden of al dat zweverige gedoe. Daarom dacht ik vaak, als ik langs dat kleine “atelier” liep met het bord “Tarot & Orakel – readings op afspraak”, bij mezelf: wie gaat er nou naar zulke plekken? Wie betaalt hier in godsnaam voor? Ik zag nooit iemand naar binnen gaan en ik had ook geen idee wie er eigenlijk zat. Foto van Renata.

Vandaag was anders.

Voor de bekende paars geverfde deur stond een vrouw van een jaar of vijftig. Ze droeg een losvallend hemdje en een lange rok met een zelfgemaakt bloemenpatroon. Ik kon het niet laten om naar haar te kijken terwijl ik langsliep. Ze ving mijn blik en sprak me aan.

“Hé meneer!”
Ik draaide me om.
“Ja, u! Wilt u uw tarot laten lezen?”

“Nee dank u,” antwoordde ik reflexmatig en begon alweer door te lopen.

“Wilt u dan niet weten wat u met uw toekomst moet doen?!” riep ze me na.

Ik bleef staan en draaide me weer om.
“Waarom zou ik dat willen weten? Het gebeurt toch wel.”

Ze liet zich niet afschepen.
“Nou, als er een grote keuze op u afkomt, kan ik u helpen de juiste weg te vinden. Of gewoon ja/nee-antwoord geven in lastige situaties…”

“Misschien, maar hoe weet ik dan welke keuze het is als ik hem nog niet ken?”

“U gelooft het niet, hè?” zei ze met een licht spottende toon. “Wat als ik u nu gratis lees? Zonder verplichtingen, gewoon hier en nu.”

Het was mijn vrije dag, ik had tijd en – eerlijk is eerlijk – ik was ook een beetje morbid nieuwsgierig. Ik aarzelde even.
“Weet u wat? Waarom ook niet. Hoe lang duurt het?”

Haar glimlach werd breder.
“Zo lang als u wilt. Normaal tussen de vijftien minuten en een uur. Soms korter, soms langer. Hangt af van hoeveel kaarten we trekken en wat we tegenkomen… Kom maar mee.”

We stapten naar binnen en de deur viel achter ons dicht.

Ik zuchtte. We waren nog niet eens in de kamer en ze begon al met die esoterische onzin. Wat heb ik mezelf nou weer aangedaan, dacht ik.

“Dit is de plek,” zei ze terwijl we door een gordijn van kralen liepen. “Ga zitten op de rode stoel, ik kom zo bij u.”

Het was een kleine achthoekige tafel met twee stoelen: een van rood fluweel voor mij, en een eenvoudige houten voor haar. De kamer was schemerig, verlicht door tientallen namaak-kaarsjes verspreid over planken en tafeltjes, plus één hanglamp die precies op de tafel scheen maar de rest van de ruimte in het donker liet. De muren waren bedekt met losse zijden doeken en de lucht was zwaar van oriëntaalse wierook. Het voelde groter dan het eigenlijk was.

Het kralengordijn rinkelde weer en ze stapte binnen.
“Ik ben Elvera en ik lees vandaag uw tarot.”

Ze droeg nog steeds hetzelfde hemdje en de rok, maar nu was ze op blote voeten en had ze een dun kettinkje als kroontje om haar hoofd. Ze gleed sierlijk op haar stoel en haalde een stapel grote kaarten tevoorschijn uit een laatje onder de tafel.

“Zo werkt het,” zei ze met haar diepe, rustige stem. “U vertelt me iets waar u over wilt praten – een probleem, een keuze, iets waar u mee zit – en ik geef u een nieuw perspectief.”

Als levenslange, maar beleefde scepticus besloot ik het spelletje mee te spelen. Ik ademde diep in, sloot mijn ogen en liet de wierook mijn longen vullen.
“Nou… ik voel me de laatste tijd best eenzaam. Wat denkt u dat dat kan betekenen?”

Ze trok een wenkbrauw op.
“Liefde is geen ongebruikelijke vraag, maar u stelt hem net iets anders dan de meesten. Misschien leer ik vandaag ook iets van u.” Ze glimlachte en trok de eerste kaart.

“De Magiër, rechtop. Interessant. U vraagt zich af of er potentieel is voor een relatie, of misschien een romantische ontmoeting.”

Ik keek naar haar. Haar ravenzwarte haar glansde in het kaarslicht en haar diepzwarte ogen hielden de mijne vast.
“Zoiets ja… al ben ik er zelf niet echt zeker van.”

Ze glimlachte en trok een tweede kaart.

“De Dwaas, rechtop.”

Ze ademde diep in en haar glimlach werd breder.
“In liefdespositie kan de Dwaas veel betekenen. Speelse energie bijvoorbeeld… flirterig, wellustig. Het soort ‘waarom eigenlijk niet?’-gevoel.”

“Liefdespositie? Dat klinkt spannend,” zei ik een beetje brutaal.

Ze lachte zacht.
“Het is gewoon een term die we gebruiken, niet te letterlijk nemen.”

“Ik zal mijn best doen.”

Maar haar opmerking – waarom eigenlijk niet? – bleef hangen. Ik ademde diep in en dacht hardop:
“Waarom eigenlijk niet? Waarom niet nu meteen?”

Elvera liet een zachte zucht ontsnappen. Plots voelde ik haar blote voet tegen de binnenkant van mijn onderbeen, net onder mijn knie. Ik schrok even, maar bewoog niet. Ik keek haar aan. Haar gezicht was nu uitdrukkingsloos. Haar voet gleed omlaag en weer omhoog.

Mijn hartslag versnelde. Ik wist niet wat ik moest doen. Zij wel. Ze trok een volgende kaart. Ik voelde een golf van spanning. Wat zou de volgende kaart brengen? Zou het goed zijn voor… dit?

Ze trok de kaart met gesloten ogen, adem ingehouden.

De Keizerin.

Haar ogen gingen langzaam open, werden groot, en ze ademde zwaar uit.
“De… Keizerin…” Ze moest even op adem komen. “In liefdespositie betekent dit… gezien worden, begeerd worden. Het is… magnetisch. Directe aantrekkingskracht…” Haar stem stierf weg. Haar voet gleed weer omhoog, dit keer verder, over mijn dij. Ik pakte haar voet zachtjes vast, hield haar tegen.

Mijn stem trilde van opwinding.
“Elvera… wat betekent de Keizerin in een ja/nee-situatie?”

Ze moest even focussen.
“Dat betekent…” Ze ademde opnieuw diep in. “…ja.”

Ik liet haar voet weer bewegen, leidde hem langzaam naar mijn kruis tot hij contact maakte. Ik hijgde zachtjes. Toen liet ik los en legde mijn handen weer op tafel. Zij begon met haar tenen te wiebelen, zachtjes op en neer te wrijven. Ik kreunde hoorbaar.

We keken elkaar aan. Zonder iets te zeggen trok ze een nieuwe kaart, legde hem neer en keek er amper naar voordat ze opgewonden zei:
“De Zon!”

Ze realiseerde zich dat haar enthousiasme te duidelijk was en zakte terug in haar kalme, diepe stem, maar nu synchroon met mijn hoorbare kreunen.
“In de liefde… is dit ook een heel gunstige kaart.”

Ik boog me voorover, legde mijn handen op de hare en fluisterde:
“Denkt u dat we nog meer kaarten nodig hebben om te weten wat we nu moeten doen?”

Ze lachte speels.
“Ik denk dat we uw eenzaamheid al hebben opgelost, hè?”

Haar voet verliet mijn kruis en tikte zacht op de houten vloer. We lachten allebei. Ze stond zo snel op dat haar stoel bijna omviel, greep mijn hand en trok me mee naar de kamer ernaast – haar slaapkamer, ingericht in dezelfde stijl als de leesruimte.

Met onverwachte kracht draaide ze me om alsof we dansten en duwde me op het zachte bed. Voor ik kon opveren zat ze al bovenop me, greep mijn polsen en hield ze boven mijn hoofd. Langzaam bracht ze haar lippen dichterbij.

We kusten. Ze smaakte naar kruiden en warmte. Onze tongen verkenden elkaar, haar lippen vol en zacht. Al snel waren we allebei bedwelmd. Toen ze zich even terugtrok fluisterde ik:
“Elvera…”

“Ssst,” onderbrak ze me plagend. “Niet praten, anders leg ik een spreuk op je.”

“Ik denk dat je dat al gedaan hebt…” zei ik, en kuste haar opnieuw.

Na een paar minuten trok ze zich op, nog steeds op me gezeten, haar rok strak gespannen. Ze trok haar top uit. Haar borsten waren klein, iets hangend door haar leeftijd, maar prachtig. Zonder nadenken kwam ik overeind en sloot mijn lippen om haar linker tepel. Hard, bloedvol, warm. Mijn tong cirkelde langzaam rond haar tepelhof, dichterbij komend. Net toen ik haar tepel bijna raakte trok ik terug om adem te halen, maar haar handen duwden mijn gezicht weer tegen haar borst. Ze streelde mijn haar, duwde me dieper, dwong me toen mijn aandacht naar haar rechter tepel te verleggen. Ik genoot van elke seconde. Toen haar grip verslapte gleed mijn tong tussen haar borsten door, van haar borstbeen omhoog naar haar keel, waar ik zachtjes beet. Haar diepe kreunen werden luider, intenser.

Voor ik verder kon greep ze mijn shirt, trok het over mijn hoofd en duwde me weer neer. Nu was zij aan de beurt. Haar tanden vonden mijn tepels, haar nagels krasten over mijn borst. Toen ze opkeek waren haar ogen gevuld met pure lust. Ik glimlachte en fluisterde:
“Ik wil je proeven… daar beneden… en hou je rok aan.”

Haar lippen krulden in een bijna duivelse grijns. Zonder iets te zeggen stond ze op, knipoogde, ging weer zitten – dit keer op mijn gezicht. Het zachte licht verdween onder haar rok. Haar volle gewicht rustte op mijn hoofd. Ze rook hemels. Toen ik haar proefde was ik in de hemel. Mijn tong bewoog op en neer over haar clitoris terwijl haar vocht over mijn gezicht stroomde. Minutenlang – het voelde als uren – bleven we zo. De mooiste uren die ik me kon voorstellen. Haar gekreun werd luider, mijn tong sneller. Onze ritmes versmolten tot een spiraal van genot. Plots kneep ze haar dijen zo hard om mijn hoofd dat ik bijna geen lucht meer kreeg. Zonder waarschuwing tilde ze zichzelf op en rolde naast me.

Ik keek haar vragend aan.
“Ik wil klaarkomen mét jou,” zei ze, alsof ze mijn gedachten las.

Ze zag dat mijn gezicht glinsterde van haar sappen en begon me hongerig schoon te likken. Ik wilde iets doen, maar zij was sneller. Haar hand gleed in mijn broek, maakte riem, knoop en rits open.

“Uit alles,” commandeerde ze. Ik gehoorzaamde: zat snel overeind, trok broek en boxer uit, zelfs mijn sokken. Plots voelde ik haar warme adem in mijn nek. Van achteren greep ze mijn harde penis vast. Ik hoorde haar mompelen: “Ik kan niet wachten…”

Ik draaide me om. Onze lippen vonden elkaar perfect. Eén kus, toen trok ze me weer neer op bed en sprong bovenop. Ik wilde iets zeggen maar haar mond bedekte de mijne. Ze legde haar hete lichaam op het mijne, schoof omlaag tot mijn penis haar ingang raakte en begon zachtjes te wiegen. Dat duurde niet lang. Haar opwinding was te groot, haar ademhaling diep en luid.

Ze reikte omlaag, leidde me naar binnen. Ze was zo nat dat ik soepel gleed. Haar binnenkant was heet, vochtig, ongelooflijk zacht. Ik glimlachte en kreunde luid – misschien echode het door de kamer, misschien kreunde zij mee in hetzelfde ritme. Mijn heupen bewogen mee, stootten harder om reactie uit te lokken. Die kwam snel. Ze greep mijn handen weer boven mijn hoofd. Ik vocht terug door harder te stoten. Ze kneep steviger, ik stootte dieper. Haar voorhoofd rustte op het mijne. Ik rook haar adem, zag haar gezicht vertrekken in die heerlijke pijn die ze niet kon beheersen.

Haar dijen knepen nog harder om me heen. Ze schreeuwde luid, een lange, intense kreet. Haar extase vulde de kamer. Ik bleef haar neuken, kon niet stoppen. Ik wilde in haar klaarkomen. Met elke stoot kwam ik dichterbij. Haar gezicht hing vlak boven het mijne, haar orgasme-kreten vulden mijn oren. Plots liet ze mijn handen los en legde haar palmen langs mijn hoofd.

“Kom in me klaar, prins,” hijgde ze tussen haar kreunen door.

Die woorden waren de druppel. De golf sloeg door me heen. Warm zaad vulde haar. Mijn schreeuw was net zo luid als de hare. Toen de eindeloze golf van genot eindelijk wegebde liet ze zich op me zakken, hield me nog zo lang mogelijk in zich.

We lagen daar, genietend van elkaars warmte.
“Weet je,” zei ze zacht, “ik kan meer dan alleen tarot lezen. Wil je dat?”

Ik wist niet wat ik moest antwoorden. Maar één ding wist ik zeker: wat er ook volgde, ik zat al diep onder haar betovering.