Veronica werd wakker in kamer 512 met een lichaam dat voelde alsof het door een orkaan was gegaan. Haar polsen waren rood van het touw, haar tepels gevoelig en gezwollen, haar kut en kont klopten met een diepe, heerlijke pijn. Alexander lag naast haar, zijn arm zwaar over haar middel, zijn ochtendhout al hard tegen haar bil gedrukt. 24 centimeter die nooit leek te slapen. (red. Veronica is een webcam model, dit verhaal is fictie en een vervolg op deel I ).

“Goedemorgen, huisdier,” mompelde hij in haar oor terwijl hij haar tepel hard tussen zijn vingers draaide tot ze kreunde. “Vandaag beginnen we echt.”

Hij stond op, naakt, zijn lichaam gespierd en getatoeëerd, en haalde een grote zwarte sporttas uit de kast. Veronica’s hart sloeg over toen ze de inhoud zag: leren cuffs, kettingen, een spreidstang, meerdere zwepen, een ball gag, tepelklemmen met gewichtjes, een fucking machine, buttplugs van maat S tot onmenselijk, en een violette wand die zoemde als een beest.

“Sta op. Knieën.”

Ze gehoorzaamde meteen, haar benen trilden nog van de nacht. Hij klikte zware leren manchetten om haar polsen en enkels, verbond ze met korte kettingen zodat ze alleen kleine stapjes kon nemen. Daarna duwde hij een grote, glazen buttplug in haar nog gevoelige kont – zonder glijmiddel eerst, alleen haar eigen nattigheid van de nacht. Ze beet op haar lip tot bloed toen hij hem erin draaide.

“Dat blijft erin tot ik zeg dat hij eruit mag,” zei hij kalm. “Elke keer dat je beweegt, voel je wie je kut en kont bezit.”

Hij leidde haar aan een leren halsband met riem naar de badkamer. Daar moest ze op haar knieën zitten, terwijl hij piste – niet op haar, maar vlak voor haar gezicht, zodat ze de geur rook en wist hoe laag ze vandaag zou gaan. Daarna mocht ze douchen, maar alleen met koud water, terwijl hij toekeek en haar tepels met ijsblokjes bewerkte tot ze schreeuwde van de pijn en opwinding.

Terug in de kamer bond hij haar op haar rug op bed, armen en benen wijd gespreid aan de vier hoeken met rood shibari-touw dat diep in haar huid sneed. Haar borsten werden strak gebonden tot ze paars kleurden en haar tepels vooruitstaken als kleine knoppen die smeekten om pijn. Hij hing zware kettingen aan haar tepelklemmen en liet ze bungelen – elke ademhaling trok eraan.

Daarna kwam de violet wand.

Hij begon op laag. De elektrische schokjes dansten over haar klit, haar binnenste dijen, haar tepels. Ze kronkelde, haar heupen stootten omhoog, maar het touw hield haar vast. Hij verhoogde de sterkte langzaam tot ze huilde – echte tranen – en tegelijk smeekte om meer.

“Je bent mijn pijnslet vandaag,” zei hij terwijl hij de kop van de wand recht op haar klit drukte. Ze kwam zo hard dat ze spoot over zijn hand, haar lichaam in spasmen, terwijl de plug-in haar kont mee trilde met elke schok.

Hij liet haar niet bijkomen.

Hij zette de fucking machine voor haar open kut, stelde hem in op een dikke, 22 cm lange dildo die precies de vorm had van zijn eigen pik. Langzaam eerst, toen sneller, dieper, harder. Ze voelde hoe de machine haar neukte zonder genade, terwijl Alexander naast haar zat en kalm een sigaret rookte, af en toe een zweepslag gaf op haar borsten of dijen als ze te hard kreunde.

Na haar vijfde orgasme draaide hij haar om. Gezicht naar beneden, kont omhoog, de plug nog steeds diep in haar. Hij verving hem door een grotere – metaal, koud, met een juweel eraan – en klikte een spreidstang tussen haar enkels zodat haar kut en kont volledig bloot lagen.

Toen kwam de cane.

De eerste slag landde op haar billen. Een brandende lijn. Ze schreeuwde. De tweede kruiste de eerste. De derde op haar dijen. Hij gaf er twintig, telde hardop, en bij elke slag moest ze “Dank u, Sir” zeggen. Tegen het einde huilde ze ongecontroleerd, haar kont rood en gezwollen, waar de cane te hard was geweest.

Maar haar kut droop.

Hij zag het. Lachte donker.

“Vuile masochist.”

Hij liet haar zo liggen, gebonden, trillend, terwijl hij koffie ging halen. Een half uur. Ze hoorde alleen het geluid van haar eigen hijgen en het druppen van haar sappen op het laken.

Toen hij terugkwam, maakte hij haar los – alleen om haar opnieuw te binden. Deze keer hangend. Touwen om haar borsten, onder haar armen, haar lichaam zwevend een meter boven de grond, benen wijd open. Haar hoofd hing achterover. Perfecte positie voor facefucking.

Hij greep haar haar en duwde zijn pik diep in haar keel. Geen genade. Hij neukte haar mond alsof het haar kut was, zijn ballen sloegen tegen haar kin, haar neus drukte in zijn schaamhaar. Ze kokhalsde, braakte bijna, maar hij hield haar hoofd vast tot ze sterretjes zag. Toen trok hij zich terug, liet haar happen naar adem, en deed het opnieuw.

Daarna liet hij haar zakken tot haar kut precies op hoogte was van zijn pik.

Hij neukte haar hangend. Haar hele gewicht op zijn pik, elke stoot dieper dan mogelijk leek. Ze voelde hem in haar keel, zo diep ging hij. Haar gebonden borsten stuiterden wild, de touwen sneden in haar vlees. Ze kwam weer, en weer, tot ze alleen nog kon hijgen en smeken.

De hele dag ging door.

  • Een uur met de tepelzuignappen die haar tepels twee keer zo groot maakten voor hij er naalden door stak (alleen door de huid, maar god, de pijn).
  • Een sessie met was – hete kaarsen die hij over haar rug, billen en borsten liet druppelen terwijl ze vastgebonden op haar knieën zat.
  • Een uur in een kooi in de hoek, ball gag in, vibrator op haar klit op de laagste stand – net genoeg om haar gek te maken, maar niet te laten komen.
  • Een spanking met een houten paddle tot ze niet meer kon zitten.
  • En altijd die enorme pik die elk gat gebruikte wanneer hij daar zin in had.

Tegen de avond was Veronica een wrak. Haar lichaam zat vol met merken: touwafdrukken, bijtafdrukken, zweepstrepen, kaarswas. Haar stem was schor van het schreeuwen en zuigen, haar kut en kont gapend en rauw.

Alexander tilde haar op, droeg haar naar het bad, waste haar zachtjes. Zijn handen teder nu, zijn lippen op haar voorhoofd.

“Goed gedaan, mijn perfecte sub,” fluisterde hij terwijl hij haar in zijn armen wiegde.

Ze glimlachte zwak, haar hoofd tegen zijn borst.

“Morgen weer, Sir?” vroeg ze met gebroken stem.

Hij lachte zacht en kuste haar diep.

“Elke dag, Veronica. Elke verdomde dag.”

En zo begon hun leven. Overdag soms zacht – koffie in bed, meditatie samen, praten over psychologie en de wereld. Maar ’s avonds… ’s avonds was ze zijn speeltje. Zijn pijnpop. Zijn persoonlijke fuckdoll met touwen, zwepen en een pik die nooit genoeg van haar kreeg.

En Veronica?

Die had nog nooit zo vol, zo gebruikt, zo gelukkig gevoeld.