Gert had nooit geloofd in sprookjes, tot die ene wedstrijd van het bedrijf alles veranderde.

Beste monteur van het jaar. Een volledig betaalde reis naar Japan. Een week in één van de meest geavanceerde autofabrieken ter wereld. Hij was 34, vrijgezel, doorsnee uiterlijk op z’n Hollands, maar bloednerveus bij vrouwen. De fabriekstour was indrukwekkend – robots die dansten, precisielassen, testbanen – maar het echte wonder gebeurde ’s avonds in zijn hotelkamer in Nagoya.

Twee avonden eerder had hij uit verveling en jetlag een privé-cam-site geopend. Daar vond hij _SIZUKU_NEW.

Twintig jaar. Japans. Biseksueel (vooral geïnteresseerd in vrouwen, maar in privé-chats open voor alles). Normaal postuur, fijne gelaatstrekken, lang zwart haar dat als zijde over haar schouders viel, en de mooiste, meest perfecte voeten die hij ooit op camera had gezien.

Hij had haar getipt tijdens haar foot-show-segment. Ze zag zijn gebruikersnaam – G_E_R_T_NL – en begroette hem in zorgvuldig Engels:

“Gert-san… jij houdt heel veel van voeten, hè?”

Zijn hart bonsde tegen zijn ribben. Hij typte terug met trillende vingers. Ze lachte zacht op stream – licht, muzikaal – en antwoordde later privé.

De twee daaropvolgende nachten praatten ze. Ze vertelde dat ze literatuur studeerde aan de universiteit, oude Japanse poëzie adoreerde, een hekel had aan ochtenden, en buitenlandse mannen met een voetfetisj stiekem charmant vond. Hij vertelde over Nederland, over motoren repareren, over hoe hij nooit iemand had durven vertellen over zijn obsessie tot haar chatroom.

En toen – onmogelijk – zei ze:

“Jij bent nu in Nagoya, toch? Misschien… kunnen we elkaar ontmoeten. Alleen voeten. Misschien… iets meer. Alleen als jij het heel rustig doet. Ik ben ook nieuwsgierig.”

Hij liet bijna zijn telefoon vallen.

Ze stuurde hem het adres van een klein, discreet love-hotel vlak bij Nagoya Station. Geen druk, geen verplichting. Alleen voeten. Misschien een klein likje. Als hij zich niet op zijn gemak voelde, mocht hij gewoon weglopen. Geen harde gevoelens.

Die belofte was het enige dat Gert ervan weerhield om flauw te vallen van de zenuwen toen hij om 21:17 uur de zacht verlichte kamer binnenstapte op zijn vierde nacht in Japan.

De deur klikte achter hem dicht.

Sizuku zat er al.

Ze zat op de rand van het grote ronde bed in een simpel wit yukata dat tot halverwege haar dijen reikte. Haar benen waren bij de enkels gekruist, blote voeten rustend op een klein fluwelen kussentje dat ze op de vloer voor zich had neergezet. Haar nagels waren gelakt in diep pruimrood – vers gedaan, dat zag hij meteen. De wreef van elke voet was hoog en elegant, de tenen lang en perfect op een rijtje, de huid bleekgoud onder het warme lamplicht. Haar tenen bewogen lichtjes, als een subtiele uitnodiging, en de zachte glans van haar huid ving het licht op een manier die hem de adem benam.

Ze keek op en glimlachte – klein, verlegen, maar onmiskenbaar blij. Haar zwarte ogen schitterden met een mengeling van nieuwsgierigheid en een hint van ondeugd.

“Gert-san,” zei ze zacht, haar stem als een zachte bries door de kamer. “Je bent echt gekomen.”

Hij kon alleen maar knikken, zijn mond droog, zijn hart bonzend in zijn borst.

Ze klopte op het kussentje. “Kom. Ga hier zitten. Op de grond.”

Hij zakte op zijn knieën alsof hij droomde. Het tapijt was dik en zacht, veerde licht onder zijn gewicht. Haar voeten waren nu nog maar dertig centimeter van zijn gezicht verwijderd. Hij kon de warmte al voelen die van haar huid afstraalde, een subtiele, intieme hitte die hem deed huiveren.

Ze sprak rustig, in Engels met hier en daar een Japans woordje dat alles nog intiemer maakte. Haar stem was laag en melodieus, met een ritme dat hem kalmeerde en tegelijkertijd opwond.

“Ik heb één uur geleden gedoucht. Geen parfum op mijn voeten. Alleen zeep… en mezelf. Je mag eerst ruiken. Heel dichtbij. Maar nog niet aanraken.”

Gert boog langzaam voorover, zijn hartslag dreunend in zijn oren. Hij bracht zijn neus tot vlak bij de wreef van haar rechtervoet – zo dicht dat hij de zachte warmte van haar huid voelde stralen, als een fluistering tegen zijn gezicht. Hij ademde in, diep en traag, liet de geur zijn longen vullen.

God.

Schoon, warm, licht zoet – als verse katoen die door lichaamswarmte is verwarmd, met de allerlichtste ondertoon van haar natuurlijke huidgeur. Vrouwelijk. Levend. Verslavend. Er zat een subtiele hint van zout zweet in, niet overheersend, maar genoeg om hem te herinneren dat dit echt was, dat deze voeten de hele dag hadden gedragen, hadden bewogen, hadden geleefd. De geur omhulde hem als een zachte mist, maakte zijn hoofd licht en zijn lichaam zwaar van verlangen.

Hij ging naar haar linkervoet. Dezelfde geur – alleen rijker, omdat hij nu wist wat hij kon verwachten en zijn brein al overstroomde van dopamine. Hier was de warmte intenser, de huid zachter, de geur dieper. Hij inhaleerde opnieuw, liet het zijn zintuigen vullen, voelde hoe zijn eigen opwinding groeide, een tinteling die door zijn hele lichaam trok.

Sizuku keek naar hem met kalme, nieuwsgierige ogen, haar lippen lichtjes uiteen.

“Vind je het lekker ruiken?” vroeg ze zacht, haar stem als een streling.

“Ja,” fluisterde hij schor, zijn adem warm tegen haar huid. “Heel erg. Het is… perfect.”

Ze tilde haar rechtervoet een klein stukje op, zodat haar tenen vlak voor zijn lippen zweefden. Haar tenen spreidden zich lichtjes, als een bloem die openging, en hij kon de zachte plooien tussen ze zien, de lichte glans van haar huid.

“Nu mag je proeven. Heel langzaam. Begin bij de tenen. Lik ertussen. Proef alles.”

Gert sloot zijn ogen even, verzamelde moed, en bracht zijn tong naar haar grote teen. Hij likte zacht langs de zijkant, proefde de lichte zoutigheid van haar huid vermengd met de zeepgeur van eerder. De smaak was subtiel, warm, met een hint van zoetigheid die hem deed huiveren. Hij gleed met zijn tong tussen haar grote teen en de teen ernaast – daar zat de geur het sterkst, warm en intiem, en de smaak was intenser, licht vochtig, als een verborgen nectar. Hij kreunde zacht van puur genot, zijn tong bewegend in trage, cirkelende bewegingen om elk detail te verkennen.

Sizuku zuchtte tevreden als een onderdaning Japans meisje, een zacht geluid dat door de kamer golfde. “Goed zo… heel langzaam… geniet ervan. Voel hoe zacht mijn huid is, hoe warm.”

Hij likte verder, van teen naar teen, zorgvuldig elke ruimte ertussen verkennend. Zijn tong gleed over de zachte bal van haar voet, langs de hoge wreef, terug naar de hiel. De huid daar was iets ruwer, maar o zo sensueel – hij zoog voorzichtig aan haar kleine teen, sloot zijn lippen eromheen, liet zijn tong eromheen cirkelen, proefde elke millimeter. De warmte van haar voet vulde zijn mond, haar smaak danste op zijn tong – licht zout, subtiel zoet, met een ondertoon van haar persoonlijke essence die hem bedwelmde.

Ze bewoog haar voet lichtjes, duwde haar tenen tegen zijn lippen, liet hem voelen hoe flexibel en zacht ze waren.

“Open je mond,” zei ze zacht, haar stem een fluistering die hem kippenvel gaf.

Hij deed het. Ze duwde langzaam drie tenen naar binnen. Hij sloot zijn lippen eromheen, zoog zacht, liet zijn tong ertussen dansen. De smaak explodeerde nu – warm, vochtig, intiem. Hij sloot zijn ogen, concentreerde zich op elke sensatie: de gladde huid tegen zijn tong, de lichte druk van haar tenen in zijn mond, de geur die nog steeds zijn neus vulde.

Sizuku kreunde zachtjes, een geluid dat hem door merg en been ging.

“Nu deze. Zelfde aandacht. Maar nu mag je ook ruiken terwijl je likt. Druk je neus tegen mijn wreef als je likt.”

Gert gehoorzaamde. Hij drukte zijn neus tegen de boog van haar linkervoet en inhaleerde diep terwijl zijn tong over haar tenen gleed. De combinatie van geur en smaak was overweldigend – hij voelde zijn hele lichaam tintelen. Hij likte langs de zool, van hiel tot bal, proefde de zachte huid daar, de lichte zweetfilm die na een hele dag nog vaag aanwezig was. Het was hemels. Zijn tong verkende elke plooi, elke curve, terwijl hij diep inademde, de geur vermengend met de smaak tot een sensuele symfonie.

Minuten verstreken. Misschien wel twintig. Hij likte, zoog, kuste, rook – elke beweging vol overgave. Sizuku liet kleine zuchtjes horen, haar tenen spreidden zich soms, soms kromden ze zich tegen zijn tong, als reactie op zijn aanrakingen.

Op een gegeven moment tilde ze beide voeten op en zette ze tegen zijn gezicht – zolen naar hem toe, tenen licht gespreid. De warmte omhulde hem als een cocon.

“Nu ruik diep. Druk je gezicht ertussen. Proef de ruimte ertussen.”

Gert begroef zijn gezicht ertussen. Zijn neus in de boog van de ene voet, zijn mond tegen de andere. Hij sloot zijn ogen, ademde haar in – lang, diep, trillend. Likte tegelijkertijd de gevoelige huid tussen haar tenen. Zijn tong gleed over de gevoelige plekken, proefde elke nuance. De geur was nu intenser, warmer, vermengd met de lichte vochtigheid van zijn eigen speeksel. Hij voelde haar huid tegen zijn wangen, zacht en levend, en een golf van puur, sensueel genot overspoelde hem.

Sizuku kreunde zachtjes, haar stem een fluistering in de stilte.

“Je maakt me nat, Gert-san… alleen al door hoe je mijn voeten aanbidt. De manier waarop je likt… zo zacht, zo hongerig… het tintelt door mijn hele lichaam.”

Ze spreidde haar benen een klein stukje. De yukata viel iets verder open. Hij zag de zachte binnenkant van haar dijen, glad en uitnodigend, en iets hoger de schaduw van haar intieme plek. Haar huid daar was nog bleker, als porselein, en hij kon een lichte glans van opwinding zien.

“Wil je ruiken?” vroeg ze fluisterend, haar stem hees van verlangen. “Alleen ruiken. Niet likken. Niet aanraken. Alleen je neus heel dichtbij. Voel de warmte… inhaleer me.”

Gert knikte, niet in staat te spreken. Zijn ademhaling was zwaar, zijn lichaam brandde van anticipatie.

Ze schoof iets naar voren op het bed, trok de yukata opzij. Geen slipje. Haar kutje was gladgeschoren, de lipjes zacht en licht gezwollen van opwinding, een lichte roze glans die hem hypnotiseerde. Ze spreidde zichzelf met twee vingers – net genoeg om hem te laten zien, haar clitoris lichtjes blootstellend, glinsterend van vocht.

“Kom dichterbij. Ruik me… diep. Laat het je vullen.”

Gert boog voorover, zijn neus kwam tot op een paar millimeter afstand. Hij inhaleerde langzaam, liet de geur zijn longen vullen.

De geur trof hem als een golf – warm, muskusachtig, vrouwelijk, opgewonden. Een lichte zoetheid vermengd met haar natuurlijke aroma, een hint van zout en hitte die hem deed duizelen. Het was intiem, puur, verslavend – als een verboden elixir dat diep in zijn zintuigen drong. Hij ademde dieper, voelde de warmte van haar huid tegen zijn neus, de lichte vochtigheid die de lucht vulde. Zijn tong bleef rusten op haar tenen, likkend terwijl hij rook, de smaken en geuren vermengend tot een overweldigende sensatie.

Sizuku zuchtte diep, haar vingers bewogen lichtjes over haar clitoris, een zacht, nat geluid dat hem gek maakte. Haar heupen bewogen subtiel, alsof ze de geur naar hem toe duwde, hem liet voelen hoe opgewonden ze was.

“Je neus zo dichtbij… het maakt me warmer. Ruik hoe nat ik word van jou…”

Hij bleef daar, minutenlang, diep inademend, zijn gezicht bijna rakend, de geur omhullend hem als een cocon. Haar aroma veranderde licht – dieper, rijker, naarmate haar opwinding groeide. Hij voelde de hitte stralen, de lichte vochtigheid in de lucht, en zijn eigen lichaam reageerde met een tintelende spanning.

Uiteindelijk trok ze langzaam haar voeten terug, haar ademhaling hijgend.

“Nu… mag je iets meer,” fluisterde ze. “Je mag klaarkomen op mijn voeten. En één keer… heel zacht… een likje aan mijn clitoris. Alleen één keer. Heel voorzichtig.”

Gert’s adem stokte. Hij knikte, zijn handen trillend van opwinding.

Ze tilde beide voeten op, zette ze naast elkaar op het kussentje, tenen licht gespreid, zolen naar hem toe gericht. “Kom dichterbij. Wrijf jezelf tegen mijn wreef. Laat het gebeuren op mijn huid.”

Gert trok zijn broek open, bevrijdde zijn harde pik. Hij bracht hem tegen de wreef van haar rechtervoet, voelde de zachte, warme huid tegen zijn schacht. Hij begon langzaam te wrijven – op en neer, de gladde huid van haar voet als een zijden handschoen om hem heen. De sensatie was ongelooflijk: warm, zacht, met de lichte textuur van haar huid die hem extra prikkelde.

Sizuku keek toe, haar ogen halfgesloten, haar lippen lichtjes geopend. Ze bewoog haar voet subtiel, drukte hem iets steviger tegen zijn pik, liet hem voelen hoe perfect ze gevormd was voor dit doel.

“Langzaam… laat het opbouwen… ik wil voelen hoe je trilt.”

Hij wreef harder, zijn ademhaling werd onregelmatig. De geur van haar voeten vulde nog steeds zijn neus, vermengd met de geur van haar opwinding die nog steeds in de lucht hing. Hij keek naar haar kutje – nog steeds licht gespreid, glinsterend – en voelde de spanning in zijn ballen groeien.

“Nu… één likje,” zei ze hees. “Alleen aan mijn clitoris. Heel zacht. Dan mag je klaarkomen.”

Gert boog voorover, bracht zijn gezicht tussen haar dijen. Zijn tong raakte haar clitoris – één keer, heel licht, een zachte streling. De smaak was zoet, zout, warm – een explosie van vrouwelijkheid die hem bijna over de rand duwde. Hij proefde haar vocht, voelde hoe ze trilde onder zijn tong, en trok zich meteen terug.

Sizuku kreunde diep, haar tenen kromden zich.

“Nu… kom op mijn voeten.”

Hij richtte zich weer op haar voeten, wreef sneller, harder. Zijn pik gleed over haar wreef, tussen haar tenen door, langs de zool. De sensatie was te veel – de warmte, de zachtheid, de geur, de wetenschap dat hij haar clitoris had mogen proeven.

Met een diepe kreun kwam hij klaar. Dikke stralen spoot over haar rechtervoet, over de wreef, langs haar tenen, druppelde tussen haar tenen door. Hij bleef wrijven terwijl hij spoot, liet elke druppel op haar huid landen, zag hoe zijn zaad glinsterde op haar perfecte voeten.

Sizuku keek ernaar, haar ogen donker van lust. Ze bewoog haar voet lichtjes, liet het zaad over haar huid glijden, smeerde het uit met haar tenen.

“Zo mooi… jouw zaad op mijn voeten…”

Ze tilde haar voet op, bracht hem naar zijn mond.

“Lik het schoon. Heel langzaam. Proef jezelf op mijn huid.”

Gert gehoorzaamde. Hij likte zijn eigen zaad van haar voet – warm, zout, vermengd met haar natuurlijke smaak. Hij zoog aan haar tenen, likte tussen de ruimtes, proefde alles tot haar voet weer schoon en glanzend was.

Toen ze tevreden was, trok ze haar voet terug, stond op, en trok haar yukata recht.

“Je was perfect, Gert-san,” fluisterde ze. “Volgende keer… misschien meer. Maar nu… slaap lekker.”

Ze boog zich voorover, gaf hem een lichte kus op zijn voorhoofd, haar lippen zacht en warm.

“Tot ooit, voet-aanbidder.”

Ze liep naar de deur, draaide zich nog één keer om, en glimlachte – een glimlach vol belofte en mysterie.

“En volgende keer… mag je misschien nog een likje geven. Of twee.”

De deur klikte dicht.

Gert bleef nog lang op de grond zitten, haar geur nog in zijn neus, haar smaak nog op zijn tong, haar voeten nog glinsterend in zijn herinnering.

Dit was geen sprookje.

Dit was beter.