Ik ben 46, al jaren gelukkig getrouwd, moeder van drie kinderen die bijna de deur uit zijn. Mijn huwelijk is warm, veilig, vertrouwd. Toch voel ik de laatste maanden iets verschuiven. Alsof mijn lichaam een nieuwe taal spreekt. Warmer, rustelozer, hongeriger. Menopauze, denk ik. Maar dat is niet alles.

Er is haar.

Ik ken haar al jaren van schoolplein tot buurtborrels. Altijd vriendelijk, altijd kort. Een glimlach, een opmerking over de kinderen, en dan weer verder. Nooit iets meer. Tot een paar weken geleden. Toen keek ik echt. Haar hand die door haar haar ging. De manier waarop haar blouse iets openstond bij de hals. Haar lach die iets lager klonk dan ik me herinnerde. En plotseling voelde ik het. Een hitte die laag in mijn buik begon en langzaam omhoog kroop, tot mijn tepels hard werden onder mijn shirt. Ze had lange benen en lang donkerblond haar.

Sindsdien fantaseer ik.

Vanavond zit ik in bed. Mijn man slaapt al, zacht snurkend naast me. Ik lig op mijn rug, de deken tot mijn middel, en mijn hand glijdt onder mijn nachthemd. Ik doe mijn ogen dicht en zie haar.

We zijn alleen in haar keuken. De kinderen zijn weg, haar man ook. Ze staat tegen het aanrecht, een glas wijn in haar hand. Ik loop dichterbij. Ze kijkt me aan, nieuwsgierig, een beetje uitdagend. Ik zeg niets. Ik leg gewoon mijn hand op haar heup. Warm. Zacht. Ze ademt in, maar stapt niet weg.

Ik kus haar. Eerst voorzichtig, dan dieper. Haar mond opent zich voor me. Ze smaakt naar wijn en iets zoets. Mijn tong vindt de hare. Haar hand komt in mijn haar, trekt me dichterbij. Ik voel haar borsten tegen de mijne. Door de stof heen al hard.

Ik trek haar blouse omhoog. Haar bh is eenvoudig, wit. Ik open de haakjes en laat hem vallen. Haar borsten zijn vol, zwaar, met donkere tepels die ik meteen in mijn mond neem. Ze kreunt zacht. Ik zuig, lik, bijt licht. Haar handen gaan onder mijn shirt, zoeken mijn eigen borsten, knijpen in mijn tepels tot het bijna pijn doet. Heerlijk.

We glijden naar de grond. Ik trek haar rok omhoog, schuif haar slipje opzij. Ze is al nat. Zo nat. Mijn vingers glijden tussen haar schaamlippen, vinden haar clitoris. Ik wrijf langzaam, cirkels, druk. Ze spreidt haar benen verder. Ik zak naar beneden en lik haar. Haar smaak is zout, zoet, intens. Ik duw mijn tong diep in haar, zuig aan haar clitoris, laat twee vingers in haar glijden. Ze hijgt, duwt haar heupen omhoog tegen mijn mond.

“Dieper,” fluistert ze. Ik doe wat ze vraagt. Mijn vingers buigen, zoeken dat ruwe plekje binnenin. Haar benen trillen. Ik lik harder, sneller, en dan komt ze. Haar binnenste trekt samen om mijn vingers, haar sappen lopen over mijn hand. Ze kreunt mijn naam, hard, alsof ze het al jaren had willen zeggen.

Ik kom omhoog, kus haar, laat haar mijn mond proeven. Ze duwt me op mijn rug, trekt mijn nachthemd over mijn hoofd, mijn onderbroek naar beneden. Haar mond is heet op mijn borst, op mijn buik, tussen mijn benen. Ze likt me alsof ze honger heeft. Twee vingers in me, haar tong op mijn clitoris, constant, onverbiddelijk. Ik grijp in haar haar, duw haar dichter. De orgasme bouwt snel op, heftig, en als het komt, is het diep en lang. Ik trilt onder haar, voel hoe mijn sappen over haar kin lopen.

Daarna liggen we tegen elkaar aan. Haar been over het mijne. Haar hand nog tussen mijn benen, zacht strelend. Ik kus haar schouder, haar nek. Ze glimlacht, moe, tevreden.

In het echte bed naast mijn man open ik mijn ogen. Mijn vingers zijn nat, mijn ademhaling nog onregelmatig. De fantasie was zo helder dat mijn lichaam nog naschokt. Ik veeg mijn hand af aan het laken, draai me om en kijk naar het slaapgezicht van mijn man.

Ik wil er niets mee. Echt niet. Zij is getrouwd. Ik ben getrouwd. Het is een fase, zeggen ze. Hormonen. Een tijdelijke onrust.

Maar vanavond, met de smaak van haar nog op mijn tong in mijn hoofd, vraag ik me af hoe lang “tijdelijk” is. En of ik ooit echt zal weten of ik alleen maar van de fantasie houd… of van haar.