Hoi schat… kijk eens goed.

Ik zit hier op mijn knieën, precies zoals je het wilt. Mijn blote kontje steekt recht naar de camera, mijn rug hol, schouders laag, gezicht opzij gedraaid zodat je mijn wang en mijn geile grijns ziet. Mijn kontje is helemaal kaal, gladgeschoren, glimmend van de olie die ik net heb uitgesmeerd. Tussen mijn billen pulseert de OhMiBod – die dikke, roze vibro die je zelf hebt ingesteld via de app. Hij zit diep in mijn kutje, maar de bolle kop drukt tegen mijn kontgat aan, precies waar jij altijd zo graag naar staart.

Elke paar seconden trilt hij. Hard. Langzaam. Dan weer zacht. Ik voel hem tegen mijn binnenste drukken en mijn clit klopt mee zonder dat ik hem aanraak. Mijn benen trillen al een beetje.

“Zie je dit, lieverd?” fluister ik in de microfoon, mijn stem laag en hees. “Dit is van jou. Dit kontje is van jou. Maar je mag er niet aan komen. Niet met je hand. Niet met je pik. Niet eens met je gedachten op een manier die je laat klaarkomen. Pas over precies zeven dagen. Zeven hele dagen.”

Ik wieg langzaam met mijn heupen, laat mijn billen cirkelen. De OhMiBod bromt harder als ik de app op mijn telefoon een niveau hoger zet. Een diepe kreun ontsnapt uit mijn keel.

“Mmm… voel je dat? Hij zit er zo diep in. Ik ben al nat, schat. Kijk hoe mijn kutje glanst. Je ziet het toch? Die druppel die langzaam over mijn dij loopt? Dat is voor jou. En toch… toch mag je niet rukken.”

Ik spreid mijn knieën nog iets verder uit elkaar. De camera is laag, perfect gericht op mijn kont. Je ziet alles: mijn roze, gezwollen schaamlippen die om de vibro klemmen, mijn strakke kontgat dat mee pulseert bij elke trilling, de dunne draadjes van mijn sliertje dat ik expres heb laten zitten zodat het tussen mijn billen verdwijnt.

Ik kijk over mijn schouder, recht in de lens. Mijn ogen zijn donker van lust.

“Weet je nog wat we hebben afgesproken? Deze week is ontkenning. Jij kijkt. Jij lijdt. Jij wordt zo hard dat het pijn doet, maar je handen blijven van je pik af. Elke avond om 20:00 open ik deze webcam. Elke avond zit ik zo voor je. Kont omhoog, OhMiBod aan, en ik vertel je precies hoe nat ik word, hoe graag ik wil dat je me neukt, hoe mijn kontje voor je klaarkomt… maar jij mag niet.

Vandaag is dag één.”

Ik bijt op mijn onderlip en duw mijn kont iets verder naar achteren, dichter naar de camera toe. De OhMiBod trilt nu in een langzaam, pulserend ritme – precies het patroon dat jij hebt ingesteld: 5 seconden aan, 3 seconden uit. Mijn hele onderlijf trilt mee.

“Fuck… hij raakt precies mijn G-spot. Kijk hoe mijn kontgat zich openspert bij elke harde trilling. Zou je daar nu je tong in willen duwen? Of je vinger? Of misschien die dikke eikel van je?”

Ik lach zacht, gemeen.

“Te laat, schat. Je mag alleen kijken. En ik ga je pagen.”

Ik reik achter me, spreid mijn billen met twee handen wijd uit elkaar. De camera krijgt een perfect close-up. Je ziet de OhMiBod diep naar binnen verdwijnen, hoe mijn kutje zich eromheen klemt, hoe mijn kontgat roze en glanzend is van de olie.

“Zie je dat? Dit is wat je niet mag aanraken. Dit kontje dat je zo graag wilt neuken. Dit kontje dat straks, over zeven dagen, helemaal van jou is. Dan mag je me eindelijk vullen. Dan mag je klaarkomen. Maar nu… nu alleen kijken.”

Ik laat mijn billen los en begin langzaam te wiegen. Vooruit, achteruit. Alsof ik je aan het rijden ben, ook al ben je er niet. Mijn tieten hangen zwaar onder me, tepels hard. Ik kreun harder nu de vibro sneller gaat.

“Oh god… ik word zo geil van het idee dat jij nu zit te kijken met je pik keihard in je broek en je handen vastgebonden aan de stoel – of misschien heb je ze gewoon in je vuisten geklemd omdat je weet dat je niet mag. Vertel me, schat… is hij al lek? Druppelt hij al voor me?”

Ik draai mijn gezicht weer naar de camera, mond half open, ogen glazig.

“Ik ga komen. Nu. Terwijl jij kijkt. En jij mag niet.”

De OhMiBod gaat op volle kracht. Ik gil het uit. Mijn kont schokt, mijn benen trillen, mijn kutje spant zich om de vibro heen en ik kom hard – echt hard. Een straaltje glijdt over mijn dij, druppelt op het bed. Ik blijf kijken in de lens terwijl ik klaarkom, mijn mond vormt jouw naam zonder geluid.

“Mijn god… zie je dat? Zie je hoe mijn kontje samentrekt? Dit is wat je mist. Dit is wat je zeven dagen lang gaat missen.”

Ik blijf op mijn knieën, kont nog steeds omhoog, nahijgend. De OhMiBod draait nu laag, als een zachte kus.

“Maar dit was nog maar het begin, lieverd. Dit was dag één. Morgen kom ik terug. Morgen zit ik weer zo. Misschien met een grotere plug in mijn kontje. Misschien met mijn kont nog roder omdat ik mezelf heb geslagen terwijl ik aan jou denk. Misschien laat ik je zien hoe ik mezelf langzaam vinger, maar nooit klaarkom – want dat is voor jou.

Elke avond. Zeven dagen lang.

En elke avond word je harder. Elke avond word je wanhopiger. Tot die zevende dag… dan mag je eindelijk klaarkomen. Op dit kontje. In dit kontje. Over dit kontje. Waar je maar wilt.

Maar nu…”

Ik blaas een kusje naar de camera en lik langzaam over mijn lippen.

“Nu zet ik de OhMiBod weer hoger. En jij… jij blijft gewoon zitten. Handen weg. Pik pijnlijk hard. En je kijkt.”

Ik draai me iets meer om, kont nog verder omhoog, gezicht nu helemaal naar de lens. Mijn stem is een fluistering vol belofte en plaag.

“Dit is nog maar het begin van je lijdensweg, schat.

Welkom bij week één van je ontkenning.

En ik ga er een hele geile hel van maken.”

—

De camera blijft draaien. Ik blijf op mijn knieën, kont naar je toe, OhMiBod pulserend. Ik begin langzaam te praten, minutenlang, over hoe nat ik ben, hoe graag ik je pik in me wil, hoe mijn kontje voor je klaarkomt, hoe ik ga tellen tot zeven dagen… tot de timer op 60 minuten staat en de show pas echt begint.