Een fetisj voor vrouwen in een paardrijbroek, ach ja. Het laat weinig aan de verbeelding over. Er was geen foto bij, maar deze voldoet vast en zeker voor de schrijver. Beneden dit verhaal staat de volledige foto. Bedankt voor uw inzending!


Het zal 1982 en enkele daaropvolgende jaren later zijn geweest. Als 9-jarige woonachtig in een klein dorp in het oosten van Nederland, zo vaak als mogelijk ging ik op bezoek bij familie met een gemengd klein boerenbedrijf. Er waren koeien, varkens en schapen en de zomerdagen waren lang. Superlang, met geurend gras en later hooibalen, het lawaai van de nieuwe Deutz die een lange kar met balen over het mulle zand trok en dat door mijn stuurmanskunst natuurlijk. Zelf rijden was het avontuur!

De Atari was net in opkomst, maar die had ik niet. Ik had een fiets, avontuur, het buitenleven en bezocht de boerderij, gelegen aan een dijk, waar aan de waterkant veel riet stond en altijd goed uitkijken, er stonden vele appel- en perenbomen op een iets hoger gedeelte. Het begin van een nieuw leven was er natuurlijk elk voorjaar, behalve de appelbomen en perenbomen in volle bloei, waren er de schapen met een rode stip op de rug. Ze waren gedekt door de ram, de beer naast het zeugenhok die zijn ding dagelijks met lawaai mocht doen of de dekstier die zijn genot kreeg door de koeien. Het was een en al erotiek. 😁

Er waren twee paarden, ze stonden in een ronde aparte paardenstal, als overblijfsel uit een andere eeuw. Na de komst van een donkergroene Deutz 05 en later felgroene Deutz 06 “veul’t licht in d’kop” waren die paarden als werkdier natuurlijk niet meer nodig. Het werden hobbydieren dus, en die paarden werden bereden door een mevrouw, ze zal begin twintig zijn geweest. Ze had lange blonde haren en sterke, gespierde benen, volle borsten met een rond gezicht en een vrolijke lach, tenminste als het rijden goed ging. Ze was altijd al wat geheimzinnig en ik had geen idee wat ze deed of waar ze woonde. Maar ze lachte altijd naar mij, een verlegen kereltje met donker haar. En ze had een bijzondere uitwerking op helpende buren of familieleden als ze kwam.

Op een dag kwam er meneer met een trailer, uit de trailer kwam een zwarte hengst. Een briesend groot dier. Ondertussen was de blonde paardrij mevrouw minder vrolijk, haar favoriete dier ging er een tijdje tussenuit nadat de zwarte hengst, met vast en zeker vol genot en met een flinke knots onder zijn buik een “nieuw leven straal” bij haar paard naar binnen stuwde. 11 maanden later liep er een mooi veulen bij. Maar goed, er was dus nog een paard, een witte schimmel. De blonde mevrouw gebruikte het dier goed en lang, het voordeel van jong zijn is dat je gewoon lange tijd kunt kijken zonder schaamte hoe zij haar rondes maakt op het weiland, het was een prachtig gebeuren.

Haar volle borsten die met elke beweging mee gingen, een mooie strakke paardrijbroek die weinig aan de verbeelding over liet. En haar vloeiende op- en neergaande beweging in het zadel met het paard. Als dat geen mooi plaatje was. Toen kwam ze terug naar de stal, de geur van een bezweet paard en krakend zadel, haar natte T-shirt en geurende oksels. Ik had even niets te doen en stond al een tijdje te kijken. “Ben je er nog” zei ze terwijl ze af stapte. Het paard liep op mij af. Ze wachtte even, maar deed toen zonder genre haar shirt uit en pakte een waterslang en een zeep om met een grote glimlach haar bovenlichaam te wassen. Alsof ze dacht dan blijf je maar..

Kennelijk had ik toen de hint gemist om even te vertrekken. Een topless vrouw in een paardrijbroek, bedenkt dat er geen internet of andere mogelijkheid was om bloot te zien. De onschuld zelve, wanneer zag je nu een naakte vrouw in die tijd? Een onbekende stevige prikkel ging door mij heen. Ze was prachtig, bezweet en voor mij heerlijk geurend. Volle zeep borsten boven een stel sterke lange benen. Een rood gezicht, maar al snel weer helemaal schoon, nou ja de paardrijbroek ging niet uit. Ja, wat verwacht je van mij? Dat ik de hand voor de ogen doe? Maar goed dat zij mij vroeg om buiten wat hooi te halen, al lag het al klaar in de hoek van de stal.

Even later stapte ze in haar Franse auto, vrolijk wiegend met de heupen. “Tot volgende week” zei ze met een glimlach. De prikkel voor een vrouw in een paardrijbroek is altijd gebleven, En als ze ook nog blond is, voel ik me direct 38 jaar jonger.

MEIDEN IN EEN PAARDRIJBROEK
Wat zijn ze lief! 🥰